‘Acılar bitene kadar.

Burada yaşayacağız

Sedamız elbet daha güzel olacak

Vatanım, vatanım, vatanım… gurur kaynağım.

Düşmanın tüm tuzaklarına, bütün entrikalarına rağmen

Elimizden gelenin en iyisini yapacağız.

Burada kalacağız

Acılar bitinceye kadar

Burada kalacağız

Melodimiz elbet daha güzel olacak

Ne kadar çok sabahladık uykusuz gözlerle

Ne çok engel aştık

Ne çok köprüler geçtik ki ateştendi her biri

Zirveye göz koyduk ve bunun için her şeyden vazgeçtik

Burada kalacağız

Acılar bitinceye kadar

Burada yaşayacağız

Melodimiz elbet daha güzel olacak.’[1]

Filistin’in kaderi, dışardan bakanlar için beyhude gibi görünen bir dirençle örülmüştür. Garip biçimde doğaya benziyor bu direnç. Mevsimler değişir, otlar sararır, yapraklar dökülür ama tekrar bahar gelir, inadına ve biraz beyhude gibi görünen bir çabayla doğa kendini tekrar yeniler. Toprak domur domur kabarır, yerden otlar fışkırır, kuru dalların uçlarında insanın içini ısıtan tomurcuklar uç verir yeniden. Belki de bunu en iyi anlayanlar Filistin’deki işgalci Yahudi kolonisidir. Çünkü Gazze’de her yıl tekrarladıkları çocuk kıyımına ‘çimleri biçmek’[2] gibi ürkünç bir isim vermişlerdi.

Evet Gazze’de ve Filistin’in hemen her yerinde inadına uç veren yeni nesiller, daha tomurcuk haldeyken doğranmaktadır. Ama yukarıdaki hüzünlü şiirde ifade edildiği gibi Gazze bu ağır kıyımlara aldırmadan, inadına yeniden uç vermektedir. Düşenlerin yerine adeta topraktan boyun uzatan çimler, kurumuş dallardan uç veren tomurcuklar gibi inadına yenilenmektedir direnç.

Gazze’nin bu ağır kıyımlarda yitirdiği insanın çetelesi havsalaya sığmaz. Öncelikle bu insan kardeşler birer sayıdan ibaret değildir. Her birinin yürek burkan hikayesi, katman katman acı, umut, hüzün, emek ve daha nice değerle dopdoludur. Bu yazı, işgal güçlerinin kıydığı nice candan birine, genç bir doktor hanımefendinin hatırasına bir saygı ümidini taşımaktadır. Bir minnet ve insana, ne olursa olsun insana inanç ve itimat ümidi...

Dr. Razan Barhoum, 5 Şubat 1999'da Gazze’nin Refah şehrinde doğdu. Her çocuk gibi ilgi ve sevgi dolu bir evde, anne kucağında ve baba şefkatinde büyüdü. Küçük yaştan itibaren azim, inanç ve sorumlulukla donattı kendini. Öyledir ya, bazı topraklar, bazı diyarlarda çocukluk kısacıktır. Erkenden büyür bazı toprakların........

© Stratejik Düşünce Enstitüsü