Eskiden hayatına bir eş arayan insan ailesine, akrabalarına, komşularına haber verilirmiş. Birileri uygun bir aday bulur, tanıştırmak için bir bahane bulunurmuş.

Görücü usulü evliliklerde aileler birbirini araştırır, adayların huyu, işi, ailesi konuşulurmuş. Kimi zaman bu tanışmalardan aşk doğar, kimi zaman da sevginin zamanla gelişeceği umuduyla bir yuva kurulurmuş.

Görücü usulü evlilik hâlâ yok mu? Var tabii ama özellikle büyük şehirlerde doğup büyüyen gençlerin çoğu eşini kendi seçmek istiyor. Bu zamanda gençleri görücü usulü evliliğe, hatta evliliğe ikna etmek zor görünüyor.

Eski aşklardan söz ederken hep tesadüfleri, karşılaşan bakışları, gizlice yazılan mektupları hatırlarız.

Benim gençliğimde ise birinden hoşlanınca onunla yeniden karşılaşmanın yollarını arardık. Aynı yere gider, ortak arkadaşlardan yardım ister, konuşmak için bir neden bulmaya çalışırdık.

Tanıştıktan sonra da öyle sık görüşemezdik. Buluşunca sinemaya gider, bir yerde oturup bir şeyler yer, eve dönüş saatini kaçırmamaya çalışırdık.

Bugün ise birini tanımak için aynı ortamda bulunmak ya da ortak bir arkadaşa sahip olmak gerekmiyor. Tanışma uygulamaları, yolları belki hiç kesişmeyecek insanları bir araya getiriyor.

Eskiden arkadaşların ve akrabaların üstlendiği aracılığı şimdi aplikasyonlar yapıyor.

Tanışma uygulamaları sayesinde oturduğumuz yerden hiç karşılaşmayacağımız insanlarla tanışabiliyoruz.

İşten eve, evden........

© Sözcü