29 Ekim 1923… Bir milletin kaderinin değiştiği, tarihimizin altın sayfalarına yazılan gün. Yıllarca süren savaşların, yoklukların ve büyük fedakârlıkların ardından Türkiye Cumhuriyeti ilan edildi. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde, millet kendi geleceğine sahip çıktı.

Cumhuriyet, yalnızca bir yönetim biçiminin adı değildi. Bağımsızlıktı, özgürlüktü, eğitimdi, geleceğe umutla bakmaktı. Bir milletin yeniden ayağa kalkması, çocuklarına daha aydınlık bir yarın bırakmasıydı.

Aradan yıllar geçti. Cumhuriyet Bayramı yaklaştığında benim de çocukluğumun Balaban’ı gelir aklıma. 1960’lı yıllardı. Balaban İlkokulunda beş sınıf, 300’e yakın öğrenciydik. Millî bayramlar bizim için çok özel günlerdi. Günler öncesinden hazırlıklar başlardı. Bayramın anlamını anlatan metinleri okur, şiirler ezberlerdik. Folklor kıyafetlerimizi giyer, oyunlarımızı çalışırdık. Eğlenceli yarışmalar yapılır, okulda tatlı bir telaş yaşanırdı.

Bayram günü geldi mi Balaban bir başka olurdu.

Okulun bahçesinde toplanırdık. En önde Türk bayrağımız, arkasında flamalarımız… İzci takımımız trampet çalarak yürürdü. Bizler ikişer sıra halinde peşlerinden giderdik. Öğretmenlerimiz takım elbiselerini giymiş, gömlekleri ütülü, kravatları takılı olurdu. O gün herkesin yüzünde bir heyecan, yüreğinde bir bayram sevinci vardı.

Meydana geldiğimizde........

© Sonsöz