Çeyrek asırlık ömrünü 14 Ağustos 2026’da tamamlayan, çeyrek asırlık iktidarını 18 Kasım 2027’de tamamlamayı bekleyen bir siyasi parti AKP. 58. Hükümetle başlayıp 65’incisiyle 8 hükümeti başbakanlar başkanlığında bakanlar kurullarıyla, 10 Temmuz 2018’de başlayan (66. ve 67.) son iki hükümeti de başkanlı rejimle sürdüren, ortaklıklara giren, ortaklıklar bozan, yeni ortaklıklara uzanan ama hep AKP olarak siyasal iktidarını sürdüren bir siyasi partiden söz ediyoruz. 

Bu bilinmez olmayan biçimsel tablo içinde Anayasa, yasalar, kanun hükmünde kararnameler (KHK) ve cumhurbaşkanlığı kararnameleri (CBK), genelgeler ve kararlarla üzerinde bolca oynanan, güvenliğini yitiren hukuk var; hukuklu hukuksuzluklar, bütünüyle hukuksuzluklar var; tanınan ve tanınmayan yargı kararları, hak arama özgürlüğünün kurumu olması gerekirken baskı aracı olan yargı var. 

Toplumsal ve ekonomik ilişkilerin ürünü olarak sözünü ettiğimiz hukuk: burjuva hukuku. Her üretim tarzının kendi yönetim ve hukukunu yarattığını biliyoruz ama bilinmesi gereken bir başka konu, kapitalizmin ve emperyalizmin iniş ve çıkışlarıyla, kriz ve çürümeleriyle hukuku da kendine özgü bir kalıba sokması, gerektiğinde de hukuksuzluğu yaratıp yaşatacak yolları bulup uygulaması. Liberalizm elini hiç çekmedi hukukun ve yargının üzerinden. Yasama organları devreye sokularak kurallarla sürekli oynandı, yargı organları devreye sokularak kuralların yorumuyla sürekli oynandı. Yetmediği yerde de ne kural tanındı ne yargı kararı. 

AKP dönemi anlatılırken 12 Eylül 1980 darbesi ve hukukunu, AKP’nin bu hukuk üzerine kurulu olduğunu vurgulamadan olmaz. Darbe ve sonrasında 2000’li yılların başına kadar geçen dönem, 12 Eylül hukukuna ve anayasasına karşın, kapitalizmin ve emperyalizmin istek ve gereksinmelerini istenildiği düzeyde gerçekleştiremeyen bir siyasal iktidarlar bütünü olarak yeterli görülmeyince AKP’li “Yeni Türkiye Projesi” devreye sokuldu.

Kuruluş öncesi iki devam partisinin, Refah ve Fazilet partilerinin Anayasa Mahkemesi (AYM) tarafından kapatılması, üçüncü devam partisi (Saadet) yerine yeni bir proje partisinin (AKP) kurulması unutulamaz. AKP kurucu genel başkanını Erdoğan’ın milletvekili ve başbakan olabilmesi için, CHP’nin de desteğiyle, 2002’de Anayasanın 76. ve 78. maddelerinin değiştirilmesi unutulamaz.

1982 Anayasasında yapılan ve birçok maddeyi içeren 19........

© soL