Kimi siyasal kırılmalar öyle şiddetli olur ki sadece kırıldığı bölgeyi değil uluslararası siyaseti de derinden dönüşüme uğratır.

Bu kırılmaların siyasal sonuçlarını okumak için, çok ciddi öngörülere sahip olmak gerekiyor.

Ama çoğu zaman ne yazık ki okumadaki öngörü yetersizliği bu kırılmanın boyutunu daha da büyüten bir hale dönüştürüyor.

Son 14 yılda yaşanan iki büyük siyasal kırılmaya baktığımızda gördüğümüz tabloda değişim ve gelişmeleri okuyamamanın boyutları ile karşı karşıya kaldığımızı net olarak görmek mümkün.

İlk siyasal kırılma 12 Eylül 2012 yılında ABD’nin Bingazi Büyükelçisinin öldürülmesi ile başlayan ve Arap Baharının tersine dönmesini sağlayan ama en önemlisi de Şii hilalinin önünü açan parantezin açılmasını doğuran siyasal kırılmadır.

Bu süreçte bütün uzmanların ortak görüşü olarak kabul gören ” İsrail’in korunması ” stratejisi ilk kırılmada hiç söz edilmeyen bir strateji olarak kayda geçti.

Öyle ki İsrail açısından bir numaralı düşman olarak görülen Hizbullah’ın 2013 Nisanında Suriye savışına dahil olması, İran’ın her yönü ile Suriye savaşında var olması ve 2015 yılından itibaren de Rusya’nın Suriye savaşının bir yürütücüsü olması ve Esad’ın 2024 8 Aralık’a kadar kazanan taraf olması bile İsrail ve ABD’yi hiç de endişeye sürükleyecek bir tablo olarak görülmedi.

Şii hilalinin önünün açılması ve bugün açısından okunan “İran rejiminin yok edilmesi gerekir” denilen düşünce, o gün hiç gündemde olmayan bir düşünce olarak duruyordu.

Elbette her kırılmanın arka planında siyasal, sosyal ve ekonomik nedenler vardır ve bu nedenlerin toplamının yaratmış olduğu direncin varlığı nedeni ile kırılmaların boyutu........

© Serbestiyet