İslâm bir vahiy dinidir. Kaynağı ilahidir. Ancak Müslümanların İslâm’ı anlama ve yaşama biçimleri, yaklaşık on beş asırlık bir tarihin içinden geçerek bugünlere ulaşmıştır. Bu uzun yolculukta vahyin etrafında büyük bir düşünce, yorum ve yaşayış birikimi oluşmuştur. Bugün din adına bildiklerimizin, benimsediklerimizin ve uyguladıklarımızın içinde bu tarihsel mirasın önemli bir payı vardır. Mesele, mirasın varlığı değil; onun vahiy karşısındaki yeridir.

Vahiy tarihin içinde gelmiştir. Belirli bir dilde, belirli bir toplumun hayatına seslenmiş; yaşanan olaylara, sorulara ve ihtiyaçlara cevap vermiştir. Bu gerçeği inkâr edemeyiz. Fakat tarih içinde gelmiş olması, vahyin hakikatinin o tarihle sınırlı olduğu anlamına gelmez. Tevhid, adalet, merhamet, emanete sadakat ve insanın sorumluluğu, yalnızca geçmişte yaşamış insanların meseleleri değildir. İnsan bugün de haksızlığa uğramakta, güce boyun eğmekte, çıkarını hakikatin önüne koyabilmektedir. Vahyin çağrısı, bugünün insanına da yönelmektedir.

Öte yandan din, insan hayatına girerken kültürel biçimler kazanır. Anadolu’da, Balkanlar’da, Afrika’da yahut Asya’da Müslümanlığın farklı görünümler taşıması doğaldır. Dil, mimari, musiki, giyim, bayramlaşma ve gündelik hayatın........

© Pusula Gazetesi