Son yıllarda hemen her alanda olduğu gibi medya da ağır bir dejenerasyon sürecinden geçiyor. Liyakat ve mesleki tecrübenin yerini ilişki ağları, torpil ve popülerlik alınca; ortada ne haber kaldı ne de habercilik.

Yaşı 50’yi geçenler iyi hatırlar…

Bir zamanlar TRT muhabirleri konuştuğunda, insan haberin içeriğinden önce düzgün Türkçesine, diksiyonuna, hâkimiyetine gıpta ederdi. Kamera arkasındaki isimler de en az ekrandakiler kadar işinin ehliydi. Sonra ne olduysa oldu o tecrübeli kadrolar yavaş yavaş geri plana çekildi, yerlerine “eş-dost referanslı” isimler dolduruldu.

Sonuç malum...

Bu hastalık bir süre sonra sadece kamu yayıncılığıyla sınırlı kalmadı. Özel medya kuruluşları da aynı furyaya kapıldı. Ekranlar, her konuda “uzman” olan, her meselede ahkam kesen ve “çubuklu” diye tabir edilen tiplerle doldu.

Daha büyük kırılma ise özel........

© Pusula Gazetesi