Hasreti Bir Kenara Yaz
Resimlerimiz diyorsun...
Oysa biz onları sıcak bir ağustos öğleden sonrasında çektirmiştik.
Resimlerimizi hasret karlandırdı, biliyorsun...
Puslandırdı ayrılık onları!
Zaten resimlerimizi karlandırmaya kışın gücü yetmezdi...
Biz sıkıca sokulurduk birbirimize...
Karlar çeker giderdi!
Hem resimlerimizi sarartan da sonbahar değildi...
Kendimizi ayrılığın kollarında zorlu bir son, bahara hapseden ikimizdik!
Gözyaşlarımızı yanaklarımızda kara kış dondurdu diyorsun!
İki kere yalan söylüyorsun...
Birincisi; kış hiç kara değildi...
İkincisi; bizim gözyaşlarımızı........
