Dijital gürültü, sabırsızlık ve empati kaybının anatomisi

(geçen haftadan devam)

Bir insanı anlamanın ilk şartı nedir?

Ama bugün, belki de insanlık tarihinin en çok konuşulan, en az dinlenen döneminden geçiyoruz.

Herkes anlatıyor… Herkes kendini ifade etmek istiyor… Ama kimse gerçekten duymuyor.

Çünkü artık sesler çoğaldı, anlamlar azaldı.

Dijital çağ, iletişimi hızlandırdı; ama anlamayı derinleştirmedi.

Aksine, zihnimizi sürekli uyarana maruz bırakarak “dikkat yorgunluğu” oluşturdu.

Bir mesaj gelir, hemen cevap beklenir. Bir görüntü izlenir, hemen yorum yapılır. Bir tartışma başlar, kimse düşünmez—herkes hüküm verir.

Bu insanı yüzeyde tutan bir hızdır.

Yüzeyde kalan zihin ise derinlik kuramaz. Derinlik kuramayan zihin ise empati geliştiremez.

Nöropsikolojik açıdan bakıldığında, insanın karşısındakini anlaması için zihinsel “yavaşlama” gerekir.

Empati; hızlı bir refleks değil, yavaş........

© Pusula Gazetesi