Οι επιλογές μίας χώρας στην εξωτερική της πολιτική μένουν (ή θα έπρεπε να μένουν) μακριά από το συναίσθημα. Συνήθως τις χαρακτηρίζει ο ωμός κυνισμός και το συμφέρον (το συμφέρον της άρχουσας τάξης, όχι όλων, αλλά αυτή είναι μίας άλλης τάξης συζήτηση). Υπό αυτό το πρίσμα, κάναμε καλά που υπογράψαμε τη διακρατική συμφωνία με το Ισραήλ για την “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Σωστά; Λάθος!

Μερικά δεδομένα που νομίζουμε ότι είναι χρήσιμα για κάθε αναγνώστη έτσι ώστε να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα:

1. Το Ισραήλ, τούτη την ώρα, παραμένει σε μία σχετική διεθνή απόμονωση με τον Πρωθυπουργό της χώρας καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου και το στρατό της να διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα (με τη βούλα του ΟΗΕ).

2. Ακόμα και παραδοσιακοί σύμμαχοι του Ισραήλ παίρνουν αποστάσεις από τον αιμοσταγή Νετανιάχου και τον ακροδεξιό του θίασο που παριστάνει την κυβέρνηση της........

© news247