Bugün size Türkiye siyasetinden iki örnek vereceğim.

- İlki emeklilerin durumuyla ilgili.

MHP lideri Devlet Bahçeli, 13 Ocak 2026 günü TBMM Grup Toplantısında emeklilerin durumuyla ilgili şöyle demişti:

“En düşük emekli maaşı alan yaklaşık 5 milyon emekli var. Kardeşlerimizin sosyal ve ekonomik durumlarını iyileştirmek için gerekirse elimizi değil, gövdemizi taşın altına koymalıyız. Onlar üzülürken bizler rahat olamayız. Onları sefalet ücretine değil en azından insanca yaşayabilecekleri bir seviyeye taşımalıyız. Emeklilerimizin sonuna kadar yanındayız, hepsine hürmetlerimizi sunuyoruz.”

Bahçeli, 20 Ocak 2026 günü TBMM Grup Toplantısında da şunu söyledi:

“Hatırlarsanız geçen haftaki grup konuşmamda en düşük emekli maaşı alan kardeşlerimizin sefalet ücretine mahkûm edilmemesini, en azından insanca yaşayabilecekleri bir seviyeye taşınmasını gündeme getirmiştim; şu hususu ‘ama’, ‘fakat’ demeden tekrar ediyorum. Sözlerimizin sonuna kadar arkasındayız ve emeklilerimizin yanındayız. Biz ne söylemişsek onu yapar ne yapmışsak onu anlatır ve sahipleniriz. Zira bizim aklımızda da fikrimizde de hep Türkiye vardır, Türk milleti vardır.”

Normal şartlarda bu açıklamaları duyan bir emekli ne bekler?

Tabi ki MHP’nin en düşük emekli maaşının 20 bin liradan fazla olmasını bir şekilde sağlamasını.

Bir “iktidar ittifakı ortağı” olarak bunu muhalefetin attığı bir adıma destek vererek yapması tabi ki beklenmez. Ancak kendisi bu iş için bizzat önayak olabilir.

“Elimizi değil gövdemizi taşın altına koymalıyız” cümlesi emeklinin böyle bir beklentiye........

© Nefes