Ölkəmizin ictimai-siyasi fəallar kəsiminin mühüm bir hissəsində çoxdan firmalaşmış xasiyyət var: qonşu ölkələrdə, böyük dövlətlərdə seçki olanda, uzun-uzadı müzakirə aparar, təhlil edər və tərəf tutarlar.

Bir qayda olaraq bu tərəfgirliyin məğzi, mahiyyəti belə olur: proses Azərbaycana nə qədər sərfəlidir?; filan qüvvə hakimiyyətə gəlsə, bizə yaxşı olar, onun rəqibi gəlsə, bizə pis olar və s.

Bu da belə bir patriotizm təzahürüdür. Eynisi başqa ölkələrdə də var. Hər kəs öz ölkəsinin çıxarlarını fikirləşir.

Bu üzdən idi ki, 2018-ci ildə Ermənistanda Nikol Paşinyan küçə hərəkatının dalğasında hakimiyyətə gəlmək üzrə olanda bizim ictimai-siyasi fəalların çoxu onun Sarkisyan-Köçəryan cütlüyünə qalib gəlməsini istəyir, ona azarkeşlik edirdilər.

O zaman bu mövqedə olanlara deyənlər vardı ki, ha Sarkisyan, ha Paşinyan, ikisi də ermənidir və hansı olsa, öz ölkələrinin mənafeyi üçün çalışacaq.

Cavab belə olurdu: “Sarkisyan və Köçəryan Qarabağ müharibəsində komandirlik etmiş canilərdir. Onlar heç vaxt Azərbaycana bir metr də olsun torpaq qaytarmayacaqlar. Qaytarsalar, “döyüş meydanında qazandıqları qələbəni diplomatiya masasında uduzmuş liderlər” durumuna düşəcəklər. Hakimiyyətə yeni adam gəlməlidir ki, onunla anlaşmaq mümkün olsun”.

Zaman........

© Müsavat