Türkiye’de yaklaşık yüz yıldır uygulanan eğitim anlayışı, insanı uyandırmak yerine körleştirdi. İnancına kör, tarihine kör, kendi değerlerine kör… En vahimi ise kâinatın yaratıcısına karşı kör bir insan tipi üretildi.

Oysa eğitimin ve bilimin asıl gayesi, insanı uyandırmaktır. Hakiki manada uyanan insan; nerede duracağını, nasıl davranacağını bilir. Ne zaman konuşacağını bildiği gibi, ne zaman susacağını da bilir. Hatta ne şekilde uyuması, neye karşı uyanık kalması gerektiğini dahi idrak eder.

İmanla beslenmeyen, ahlâkla yoğrulmayan bir eğitim; bilgili ama şuursuz, güçlü ama adaletsiz bireyler üretir. Oysa imanlı ve şuurlu bir bilim anlayışı, insana önce insan olduğunu hatırlatır. Ahlâkı merkeze alır, güzel hasletlerle donanmayı zaruret olarak görür.

Bu anlayış insana şunu söyler:

Kalbin adaletle dolu olsun; herkese hakkaniyetle muamele et. Başına da marifetullahı ve muhabbetullahı taç edin ki, dünyaya neden geldiğini ve yaratılış gayeni unutmayasın.

Bediüzzaman Said Nursî, Risale-i Nur Külliyatı’nda........

© Milat