Geçtiğimiz günlerde Zeynep Cemali’nin çocuk edebiyatımızda artık klasikleşmiş eserlerinden biri sayılan “Öykü Öykü Gezen Kedi”’yi yeniden okuma fırsatı buldum. Aradan geçen zamana rağmen kitabın tazeliğini, içtenliğini ve okurla kurduğu samimi bağı koruduğunu görmek dikkat çekiciydi. Çocuk edebiyatı söz konusu olduğunda çoğu zaman karşımıza çıkan didaktik, öğüt verici ve yukarıdan bakan anlatımın aksine, bu kitapta çocuğu gerçekten merkeze alan, onun dünyasını anlamaya çalışan bir bakışla karşılaşıyoruz.

Çocuk edebiyatının ne olduğu sorusu, bu kitabı değerlendirirken önemli bir çıkış noktasıdır. Sevgili öğretmenim Emin Özdemir’in Edebiyat Sözlüğü’nde yaptığı tanım bu açıdan yol göstericidir. Özdemir, çocuk edebiyatını; çocukluk döneminin düş gücünü, ilgi alanlarını ve duygu dünyasını gözeterek oluşturulan sözlü ve yazılı ürünlerin bütünü olarak ele alır. Bu alanın, çocuk dünyasının renkliliğini tanımayı, çocuk dilinin şiirselliğini ve inceliklerini bilmeyi gerektirdiğini özellikle vurgular. Çünkü çocuklar, yetişkinlerin küçültülmüş birer kopyası değildir; dünyayı algılayış biçimleri ve beklentileri kendine özgüdür.

Zeynep Cemali, Türk çocuk edebiyatında bu bilinci gerçekçi biçimde yansıtan yazarlardan biridir. Onun metinlerinde çocuk, yönlendirilmesi gereken pasif bir alıcı değil; düşünen, sorgulayan,........

© Medya Siyaset