Eskiden sabahları “sabahın körü” der geçerdik. Sanki karanlık bir zamana, bilinmez bir zorunluluğa uyanırmış gibi… Oysa sabah, günün körü değil, gözümüzün en çok açıldığı; hem zihnimizin hem gönlümüzün en çok aydınlandığı vakitmiş meğer.

Sabah, yaratılışın tazeliğini içinde taşıyan bir vakittir. Güneş doğar, hava serin, dünya sakindir. İnsan, kendine ve öğrenmeye en açık hâlindedir. Bilimsel çalışmalar da bunu destekler: Sabah saatleri, beynin bilgi alma, odaklanma ve analiz yapma kapasitesinin en yüksek olduğu zaman dilimidir. Eğitimde “zihinsel zirve saatleri” olarak bilinen bu vakitlerde öğrenilen bilgi daha kalıcı olur, dikkat daha yoğundur.

Sabahın Sessizliği, Ruhun........

© Maarifin Sesi