Τα άστρα έρχονται και φέτος, όχι γιατί έχουν κάτι καινούργιο να πουν, αλλά γιατί κανείς άλλος δεν φαίνεται διατεθειμένος να μιλήσει ειλικρινά.

Το 2026 δεν έρχεται με φανφάρες, ούτε προφητείες, μα φτάνει σιωπηλά, σαν συνέχεια μιας κουβέντας που δεν τελείωσε ποτέ.

Οι πλανήτες δεν υπόσχονται αλλαγές, δεν φέρνουν λύσεις, απλώς μας βλέπουν εδώ κάτω και αναγνώρισαν γνώριμα σχήματα όπως συνήθειες που βαφτίστηκαν σταθερότητα, κούραση που βαφτίστηκε ωριμότητα, επανάληψη που βαφτίστηκε κανονικότητα.

Αυτό δεν είναι ωροσκόπιο για ανθρώπους, αλλά για μια χώρα. Τα ζώδια εδώ δεν περιγράφουν χαρακτήρες, αλλά συμπεριφορές.

Δεν μιλούν για έρωτες και χρήματα, αλλά για στάσεις ζωής, συλλογικές νευρώσεις και μικρές κοινωνικές συμφωνίες σιωπής.

Το σύμπαν δεν ενδιαφέρεται αν είμαστε Κριοί ή Ιχθύες, ενδιαφέρεται αν επιμένουμε να κάνουμε τα ίδια και να περιμένουμε διαφορετικό αποτέλεσμα.

Το 2026, τα άστρα δεν γελάνε δυνατά. Χαμογελούν με εκείνο το κουρασμένο χαμόγελο ανθρώπου που έχει ξανακούσει την ίδια ιστορία.

Και τη διηγούνται άλλη μια φορά, όχι για να προβλέψουν τι θα γίνει, αλλά για να θυμίσουν τι ήδη συμβαίνει.

Το 2026 θα του ζητήσει ψυχραιμία την ίδια στιγμή που του κόβει το ρεύμα, αυξάνει τα πάντα και του λέει «κάνε υπομονή». Η οργή παραμένει, απλώς πλέον φορολογείται.

Η ασφάλεια κοστίζει περισσότερο από........

© Kouti Pandoras