Norm erozyonu: Standartsızlığın normalleşmesi
Bir toplumda kabul edilebilir olanın sınırı nasıl değişir? Her toplum görünmeyen bir ölçüyle, yani adil, yeterli ve doğru sayılanın ortak ayarıyla ayakta durur. Bu ölçü; emeğin hangi değeri bulacağını, sorumluluğun nasıl taşınacağını, liyakatin nasıl karşılık göreceğini ve eğitimin hangi niteliği üreteceğini belirler. Kurumların işleyişinden mesleki tutuma, yapılan işe gösterilen özenden bireyin üstlendiği sorumluluğa kadar pek çok alan bu ortak ölçünün izlerini taşır. Ölçü korunduğunda güven güçlenir; insanlar bilgi, emek ve yeterliliğin karşılık bulacağına inanır. Ölçü aşınmaya başladığında ise standartlarla birlikte neyin kabul edilebilir olduğuna ilişkin toplumsal eşik de yeniden biçimlenir. Kabul edilebilir olanın sınırlarının giderek değişmesi, norm erozyonu olarak tanımlanan toplumsal sürecin zeminini oluşturur. Bir toplumda yerleşmiş beklentilerin, değer ölçütlerinin ve davranış standartlarının zaman içinde aşınması, kuralların ihlalinden daha geniş bir değişim sürecini ifade eder. Daha belirleyici olan, düşük standardın giderek daha az rahatsızlık yaratmasıdır. Önceleri yetersizlik........
