“Zie de maan schijnt door de bomen, makkers staakt uw wild geraas…” De tijd tot 5 december was voor mij altijd de opwindendste tijd van het jaar. Mijn pianodocente begon medio oktober al met sinterklaasliedjes, dus tegen de tijd dat de Goedheiligman met zijn Pieten Nederland binnenvoer, zat de stemming er al goed in.

Samen spelend en zingend bij de kachel. Het hoefde niet eens zuiver te klinken. Het mooiste van alles was ’s ochtends vroeg, een kwartier vóór de wekker, op kousenvoeten de trap af sluipen met een hart dat vol verwachting klopte. Wat zouden de Pieten deze keer hebben achtergelaten?

Het geloof in Sinterklaas leek een vanzelfsprekendheid. Daarom voelt het zo vreemd als je hoort dat hij eigenlijk niet........

© Katholiek Nieuwsblad