Düğün olur iki kişiye, tasası düşer deli komşuya. Ravza Öğüt-Mehmet Davutoğlu çiftinin nikâhı bitti ama dedikodusu bitmedi. Hiçbir gelin ve dâmât, nikâh merâsiminin siyâsete bu şekilde malzeme olmasını istemez. Fakat asıl tâlihsizlik, nikâha günler kala Ahmet Davutoğlu’nun ifâdeye çağrılmasıydı. Üstelik nikâh sonrasına ertelenmesini istediği hâlde reddedilmiş. Hâl böyle olunca ifâdesi, nikâh töreninde Bülent Arınç’ın konuşmasına konu oldu. Eğer bu nikâh Ahmet Davutoğlu Başbakan iken olsaydı, kapıları kırarak nikâha gidecek olanlar, şimdi çekinerek dâvete icâbet etmediler. Hâl böyleyken Arınç’ın vefâ gösterip nikâh şâhidi olması çok mânidardı. Arınç, doğru şeyler söyledi. Davutoğlu’na destek verdi. Ama insan dinleyince, “Valdo sen niye burada değilsin?” diye sormak istiyor. Nitekim Fâtih Altaylı, Arınç’ın konuşması için, “Bunları aç oğluna söyle!” demiş. Arınç’ın oğlu, AK Parti milletvekili. İşte meselenin bam teli burası! Eğer çocuklar siyâsetin içinde değilse, anne babalarının oğlu/kızı olarak kalmıyorlarsa anne babalarının eli güçleniyor. Yoksa bir konuşup, bir susuluyor. Bir konuşup, bir geri alınıyor. Kısacası göbek bağıyla bağlanılıyor, istenilmeyen yere ve insanlara.

Şunu not düşeyim, Bülent Arınç’ın bende özel bir yeri var. 12 Eylül mahkemeleri sebebiyle şöhretini duymuştum. O zaman adını bilmiyordum. “Bir avukat var, para almadan ülkücüleri savunuyor.” derlerdi. Doğal olarak ülkücü sanıyordum. Yıllar sonra bu efsânenin kim olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdım. Açıkçası Millî Görüşçülerle köprü kurmama vesîle olan sîmâlardan birisidir. “Cübbemi tekrar giyesim geliyor” dediğinde, bir zamanlar Gülen’e şiir yazan bir hadsizler, “Manisalı Lavrence” diye linç etmeye kalktılar. Tereddüt etmeden üzerime düşeni yaptım. Aynı güruh, Davutoğlu’na da arsızca ithamda bulundular.

Arınç, törendeki konuşmasında Melih Gökçek’in ifâdeye giderken sakız çiğnemesini de eleştirdi. Sakız ne........

© Karar