ABD uzun zamandır kendi arka bahçesi gördüğü Orta ve Güney Amerika’ya yeniden biçim vermek için el yükselti. Biryandan ortadoğu, öte yandan uzak doğuda kendine yeni hareket ve güç alanları yaratmaya çalışırken dibe vuran ekonomik çıkmazını da Venezüella petrolleri ve yeraltı zenginlikleriyle azaltmaya çalışıyor. Dünya petrol rezervlerinin ’ si bu ülkede çünkü. Yine yeraltı zenginlikleriyle ve jeopolitik konumuyla önemli bir ülke; çevresiyle birlikte.

Hugo Chavez daha önce yabancı şirketler tarafından çıkarılan ve yönetilen petrol işletmeciliğini millileştirip kamulaştırmıştı. Bu kararlı duruştan sonra ABD’nin ve Batı’nın Venezüella siyaseti değişmişti. Yıllardır başarısız denemelerden sonra şimdi direk saldırı ile sonuç almaya çalışmakta.

ABD’nin bu saldırısını sadece bir başka ülkenin içişlerine, bağımsızlığına müdahale diye değerlendirip, eklenebilecek bir dizi gerekçeyle hafife almak, “bizden uzak bir tehlike”, diye görmek; hele hele “itidal” gibi çağrılarla “günü kurtarmaya çalışmak”, “kör ve sağırları oynamaktır” ya da dolaylı destekten başka bir şey değildir!

Emperyalist canavarın doğasını, kan emici vampir özelliğini, dolayısıyla tanımını/çözümlemesini doğru yapamayan siyasi çevreler ne denli iyi niyetli olsalar da doğru çözüm ve izlence/eylem ortaya koyamazlar, güçlerini de süreç içerisinde “heba” ederler. Halk kitlelerinin, duygu merkezli motive etmenin yanında bilinç ağırlıklı çalışma ve yönlendirmelerle emperyal canavarı ve ona uşaklık eden işbirlikçi çevreyi iyi tanımaları sağlanmalıdır. Hele kimi işbirlikçilerin hamaset yüklü ajitasyon ağırlıklı söylem ve açıklamalarının eylemsel karşılığı anında sorgulanmalı ve bu ikiyüzlü şarlatanlık mahkûm edilmelidir!

Gün, Caracas/Karakas Meydanı’na merhaba demek, dayanışmayı güçlendirmek günüdür. ABD haydutluğunu dile getirmekten uzak duran anlayış “itidal” çağrısıyla ürkek ve korkaklığını göstermekle kalmamış dolaylı desteğini de diplomatik........

© Karadeniz'de sonnokta