Maak van private bedrijven arbeiderscoöperaties

Geïnteresseerd in directe democratie en de manco’s van het parlementaire stelsel

Concrete utopie van het socialisme

Vertegenwoordigers van alle progressieve partijen zouden duidelijk afstand moeten nemen van de neoliberale ideologie. Zij bieden op zijn best slechts korte termijnplannen die iedereen een goed leefbaar inkomen en gratis gezondheidszorg garanderen. Zij zouden ook langere-termijnperspectieven moeten bieden, waarbij ze kunnen putten uit een rijke traditie van socialistische utopieën, zoals zichzelf besturende arbeiderscoöperatieven.

Sinds de val van het Sovjetsysteem is het bijna niet meer mogelijk om te spreken over een (werkbaar) socialisme of communisme. Terwijl we toch weten dat dit “reëel uitgevoerde socialisme” niets weg had van de ideeën van de utopisch socialisten (Robert Owen, Charles Fourier en Saint-Simon) in de 18e en eerste helft van de 19e eeuw. Zij ontwierpen interessante modellen van zichzelf besturende coöperaties en sommigen brachten die ook in de praktijk.

We kunnen deze traditie weer nieuw leven inblazen en ons erdoor laten inspireren als we over een post-kapitalistische samenleving dromen.

Op economisch niveau zouden we bedrijven kunnen veranderen in democratische arbeiderscoöperaties, die produceren voor de geïnventariseerde behoeften van iedereen en niet voor de winst van enkelen. Het adagium van Marx “Voor ieder naar behoefte en van iedereen naar vermogen” kan met het bereikte productiepotentieel dan leidend zijn. Werkzekerheid wordt vervangen door inkomenszekerheid. Als we minder hoeven te produceren, kunnen we de arbeid herverdelen, zodat we meer vrije tijd over hebben, waardoor we echt mens kunnen worden. We werken dan om te leven en leven niet meer om te werken.

Kleine historie van arbeiderscoöperaties In 1760 werden de eerste productiecoöperaties, waarvan de arbeiders de eigenaars waren, in de gedaante van........

© Joop