De burn-outcijfers onder jongeren zijn helaas niet verwonderlijk
De burn-outcijfers onder jongeren zijn helaas niet verwonderlijk
Tijdens de toetsweken op school is het de bedoeling dat de leerlingen een boek bij zich hebben om rustig in te lezen wanneer ze eerder met een toets klaar zijn. Het is een ijdele hoop om te denken dat elke leerling deze regel ook daadwerkelijk opvolgt. Een boek schijnt tegenwoordig niet iets te zijn waarmee je als adolescent vrijwillig gezien wil worden. In sommige gevallen mag je als toezichthoudend docent al blij zijn wanneer iedereen eigen schrijfmateriaal bij zich heeft, laat staan een boek. Zo niet in de brugklas waar ik toezicht had. Nadat de desbetreffende toets was afgerond en ik het werk had opgehaald, kwam bij de meeste leerlingen een lees- of lesboek op tafel. Zo ook bij Liza. In een flits zag ik de voorkant van het boek dat ze opensloeg: De burn-out van Sophie Kinsella.
Waar de meeste kinderen van deze leeftijd kiezen voor een van de vele delen van ‘dagboeken voor mutsen’, ‘levens van losers’ of ‘griezelbussen’ vond ik dit een bijzondere keuze. Niet in de laatste plaats om de actualiteit van de titel. We lijden namelijk massaal aan een of andere vorm van een burn-out, tenminste, dat zeggen de onderzoeken en de cijfers die her en der met enige regelmaat verschijnen. Zo kwam afgelopen december........
