De moderne brandstapel

Een paar dagen geleden is een verwarde jongeman om het leven gekomen in Yorkshire Wildlife Park in Engeland. Hij klom over meerdere hekken en belandde bij een Siberische tijger. Op beelden die online rondgaan is te zien hoe hij met gebaren contact zoekt met het dier. Er wordt onderzocht of hij in een mentale crisis zat. Uiteindelijk wordt de jongen doodgebeten.

Hoe hij daar terecht kwam wordt nog uitgebreid bekeken. De tijger blijft in leven, hij deed wat een tijger doet, hij volgde zijn instinct.

‘Natuurlijke selectie’, schrijft iemand op Facebook. ‘Survival of the fittest.’

‘Opgeruimd staat netjes’, grapt een ander. En weer iemand anders zegt, ‘mooi, weg met zo’n mongool. Smaakte het en hoe is het met de tijger?’

Er verschijnen lachende emoji’s onder het nieuwsbericht.

Het is niets nieuws onder berichten over verdriet, ziekte en overlijden duiken steeds weer reacties op waarin ieder spoor van mededogen ontbreekt. Een overleden mens wordt gereduceerd tot ‘dat ouwe lijk’. Een overleden succesvolle schrijfster wordt afgedaan met ‘Oh god, ik dacht dat het een kerel was. Wat een........

© Joop