Sevgili dostum Şevket Artikov arayıp da “Andican’a gidiyorsun Kemal Hoca! Bavullarını hazırla!” dediği sırada oturmuş yeşil çayın faydalarını okuyordum.

Türk Dünyası Kültür Başkenti Andican’da TÜRKSOY Uluslararası Tiyatro Festivali olacak, bendeniz kırmızı halıların değişmez adamı ünvanımla yeşil çay içmek ve biraz da tiyatro izlemek için önce Taşkent’e sonra uçakla Fergana’ya oradan da kara yoluyla Andican’a gidecektim.

Bu romantik rota, aklıma “Asya’da Beş Türk” kitabını getirdi.

TÜRKSOY’un emektar uzmanlarından Ali Koyuncu ve Özbekistan Cumhuriyeti’nin TÜRKSOY nezdindeki temsilcisi Şevket Artikov, yol arkadaşım olacaklardı.

Sadık okurlarım bilirler. Her yurt dışı seyahatinin bir tema şarkısı olur bizim yazılarda. Bu yazının şarkısı kendisi son derece ünlü bir şarkıcı olan Özbekistan Kültür Bakanı Ozodbek Nazarbekov’un “Andicança” adlı şarkısı.

https://www.youtube.com/watch?v=ftAKGkZiybM

Genel Sekreter Sultan Raev bu yılki festivali çok önemsiyordu. Tiyatro dünyasındaki ağırlığını kullanarak öyle parayla pulla ikna edilmesi zor olan Kazakistan Jastar Tiyatrosunu ve Oş Sultan İbraimov Tiyatrosunu festivale katılmaları için ikna etmiş, Özbekistan tarafı Taşkent’in en köklü tiyatrolarından Özbekistan Devlet Dram Tiyatrosunu festivale gönderme kararı alarak kulisleri karıştırmıştı. Festivalin açılışını bir usta yapacaktı. Alımkul İsakov tek kişilik “Hasret” adlı oyunuyla Andican’a gösterişli bir giriş yapmış ve kulisleri alt üst etmişti.

Festival başlamadan haftalar önce “En İyi Oyun” ödülünü kimin alacağı uluslararası telefon trafiği ile tartışılmaya başlamıştı.

Bir kere Özbekistan Hava Yollarından Allah razı olsun. Uçağa bindiğimizde her koltukta ufak bir su şişesi bulduk.

Ne yalan söyleyeyim, önce biraz çekingen, su şişesini elime alıp evirip çevirdim. Hostes arkadaşlar, minik su şişelerinin kaç avro olduğunu düşünen Türk yolculara bunun ikram olduğunu zor da olsa anlattılar da biz de suyumuzu içtik.

Havaalanı ve istasyonda altı farklı ülkeden gelen tiyatroculara yapılan karşılama törenleri göz kamaştırıcıydı. Andican Valiliği bütün imkanlarını seferber etmiş, halk oyunları ekipleri, orkestralar uçak iner inmez karşılama programına başlamıştı. Uçaktan inen tiyatro oyuncusu hanımları başka bir sürpriz bekliyordu. Her birine ayrı ayrı düşünülmüş çiçek buketleri ve hemen havaalanında üzerlerine giydirilen Özbek millî kıyafetleri ile karşılama yerleri rengarenk bir görüntüye kavuştu. Misafirleri otele götürecek olan otobüslere polis kortejleri eşlik ederek yolu açmıştı.

Aylar süren hazırlıkların neticesini sahada göreceğimiz ilk gün gelip çattı. “Hasret” adlı oyun Andican Kukla Tiyatrosu binasında sahnelenecek, akşam da kırmızı halı yürüyüşü yapılacaktı.

Alımkul İsakov bizi bir buçuk saatliğine başka bir dünyaya götürdü.

Aynı sahnede üç farklı karakterin gözünden anne sevgisini ete kemiğe büründüren İsakov bana da bir sürpriz yapmıştı.

Rahmetli Hocam Salican Cigitov’un “Şuuldaba teregim terekterim” (Terek: kavak ağacı; şuulda-: hışırda-) şiirinin bestelenmiş........

© Internethaber