İsmini ilk olarak nerede duyduğumu hatırlamıyorum, net tarihini hatırlamıyorum yani. Ama 80’li yıllarda Cağaloğlu’nda Aney şiirini biliyordum. Beni etkilemiş, duygusal atmosfere çekmeyi başarmıştı. Ben de uzun yıllar annemden uzaktım ve uzun yıllar yine annemden uzak kalacaktım. Sanırım şiiri hamasi, sanattan uzak, imaj dünyasına girmemiş bir şiir olarak telakki etmiştim. Bunu arkadaş çevrelerinden de duyuyordum. Aney şiiri özel bir şiirdi, farklı bir duyguydu bu. Altında çapanoğlu aramaya gerek yoktu. Yalın, sade, hüzünlü, olduğu gibi…

Mehmet Atilla Maraş‘ın ilk şiir kitabına Ahmet Kot vasıtasıyla ulaştım. Yazı Yayıncılık adı altında birçok şiir kitabı bastı, graft kapaklarla, şairlere dikkat çekti bu basımlarla. İşte bu kitap “Zor Sözler“dir. Sonra diğer kitaplarını takibe koyuldum. “Merhaba Ey Hüzün“, “Doğudan Batıdan Ortadoğudan” gibi… Evet, Atilla Maraş şairdir, şiir gibi adamdır demiştim, Aney’le fazla uğraşmasam da…

Her şairin hayatında özel bir an -ki şairlerin her dönemi özel ve özneldir de- yine de bunların ötesinde farklı bir algılama ile özelin de özeli bir anı olabilir ve kendilerine özgü naif, etinden, kanından, canından, nereye gitse kendisiyle giden, nereye kaybolsa kendisiyle kaybolan, nerede zuhur etse zuhur eden bir sevgilisi olur. O şiir olur… Bazen olumlu bazen olumsuz…

M. Atilla Maraş ile ilk karşılaşmamız sanırım 1994 yılı, Suçıktı Şiir Günleri‘nde oldu. Artık o bizden bir kuşak önceki öncülerimiz arasına girdi.

Yine sık sık haberdar oldum kendisinden, karşılaştım etkinliklerde, şölenlerde, (yortularda), festivallerde… Van depremi esnasında da beni sık sık arayıp güven veren, telkinlerde bulunan, hal hatırımı soranlardan oldu, birçok büyüğüm gibi… Sesi sesime ulaşanlardan… Onun rikkatli, hüzünlü, kadirşinas kalbini sevgi ve saygıyla selamlıyorum.

Ben burada kimliği üzerinden değil daha çok sevdiğim kısacık bir şiiri üzerinden küçük bir tahlile koyulacağım. Malumdur, kendisiyle bir yaşam bağımız olmamış, arkadaşlığımız, yakin teneffüsümüz oluşmamıştır. Onun denginde veya ayarında biri değilim zaten.........

© İnsaniyet