Avrupa denildiğinde uzun yıllar boyunca akla refah, sosyal devlet ve güçlü bir orta sınıf gelirdi. Düzenli bir işi olan insanın evini geçindirebildiği, sosyal hakların korunduğu ve geleceğe daha güvenle bakılabildiği bir sistemden söz edilirdi.

Fakat son yıllarda Avrupa'nın birçok ülkesinde sokaklarda başka bir görüntü var. Hayat pahalılığına, emeklilik düzenlemelerine, ücretlere, tarım politikalarına ve kamu harcamalarındaki kesintilere karşı yapılan protestolar giderek daha fazla gündeme geliyor.

Bu hareketleri yalnızca siyasi tepki olarak okumak eksik kalır. Çünkü sokağa çıkan insanların önemli bir bölümünün ortak noktasında ekonomi bulunuyor.

Enflasyon yükseldiğinde mesele sadece marketteki fiyatların artması değildir. Kira yükselir, enerji faturaları ağırlaşır, ulaşım pahalanır ve insanların gelirlerinden temel ihtiyaçlara ayırmak zorunda kaldıkları pay büyür. Maaş aynı hızda artmadığında ise toplum yavaş yavaş fakirleşmeye başlar.

Asıl kırılma da burada ortaya çıkar.

İnsanlar yalnızca bugünkü hayatlarının zorlaşmasına değil, yarınlarının belirsizleşmesine de tepki gösterirler. Uzun yıllar çalışan bir insan emekliliğinin nasıl olacağını düşünmeye başlıyorsa, gençler çalışarak ev sahibi olabileceklerine inanmıyorsa ve çiftçi ürettiğinin........

© Hürses