Bir büfenin açılması küçük bir haber gibi görünür.Ama değildir.

Bir tedarik vardır.Bir plan vardır.Bir umut vardır.

Raflara dizilen her ürün bir yerden gelir.Bir yolculuk yapar.Bir kararın sonucudur.

Şehirde küçük işletmeler sessiz bir ekonomi kurar.Görünmez ama süreklidir.

Sabah çay alan biri, öğlen su alan biri, akşam dondurma alan bir çocuk…Bunlar istatistik değildir.Hayattır.

Bu küçük hareketler tekrar eder.Gün gün, saat saat.Ve zamanla bir düzen kurar.

Esnaflık bunu öğretir.Büyük rakamlar değil, tekrar eden küçük alışverişler.

Çocukken işlettiğimiz mahalle bakkalımızda bunu daha net görürdüm.Teneke kutudan alınan bisküvi,poşete konan yoğurt,kara terazide tartılan peynir…

Alışveriş sadece ihtiyaç değildi.Bir ilişkiydi.

Şehir büyüdü.Alışkanlıklar değişti.Ama o küçük ekonomi kaybolmadı.

Sadece yer değiştirdi.

Bugün açık alanlarda kurulan küçük noktalar aynı şeyi yapar.İnsanlara sadece ürün vermez.Kısa bir temas kurar.

Bir selam.Bir teşekkür.Kısa bir bekleyiş.

Şehir ekonomisi biraz böyledir.Dağınık ama canlı.

Bir yerde çay içen biri,bir başka yerde su alan bir çocuk,bir başka noktada kısa bir mola veren biri…

Hepsi aynı döngünün parçasıdır.

Bir vakitler cadde mağazası işletirken şunu fark etmiştim:İnsan alıştığı yere geri gelir.Çünkü tanıdık hissi satın alır.

Gittiği yerde ürünü değil, hissi hatırlar.

Açık alanlarda da aynı şey olur.

Bir büfeye tekrar gitmek,aynı yerden alışveriş yapmak,aynı yüzü görmek…

Bunlar küçük gibi görünür.Ama bağ kurar.

Velhasıl mesele satış değil.Güven.

Güven oluştuğunda ekonomi kendiliğinden akar.Zorlamaz.Dayatmaz.

Şehir güven üzerine kurulur.Ekonomi de öyle.

Ve çoğu zaman en güçlü ekonomi,en sessiz olandır.

© Habername