Şehir gün içinde değişir.Aynı yer sabah başka, akşam başkadır.

Sabah erken saatler yavaştır.Daha çok yürüyenler vardır.Daha az konuşanlar.

Aynı insanlar aynı saatlerde gelir.Aynı adımlar, benzer tempolar…Birbirini tanımayan ama birbirine alışık yüzler.

Öğlene doğru ses artar.Çocuklar gelir.Koşanlar çoğalır.

Bekleyenler azalır, hareket artar.Kısa duruşlar, hızlı geçişler…Şehir biraz hızlanır.

Akşam ise bekleyenler başlar.Oturmak, sohbet etmek, vakit geçirmek…

Gün boyu akan hareket yerini durmaya bırakır.Işıklar değişir, sesler yumuşar.İnsan biraz kendine döner.

Bir mekânın karakteri saatlere göre değişir.Bunu fark edince şehir başka görünür.

Aynı bank, sabah yalnızdır.Akşam kalabalık.Aynı yol, sabah ritmik, akşam dağınık.

Bir vakitler radyo yayın akışında buna ritim derdik.Hangi saat ne ister bilmek gerekir.

Sabah daha sade bir ses isterdi.Akşam daha dolu, daha yoğun.

Her saat aynı değildir.Her kalabalık aynı değildir.Her sessizlik aynı değildir.

Bazen kalabalık yorucudur.Bazen sessizlik huzur verir.Bazen de tam tersi.

Mesele yoğunluk değil.Zamanı okumaktır.

Bir yerin ne zaman dolduğunu değil,ne zaman boşaldığını bilmek gerekir.

Çünkü boşluk da bir bilgidir.

Hâsılı şehir saatle konuşur.Dinleyeni çoktur, fark edeni az.

Ve o ritmi yakalayanlar içinşehir sadece bir yer olmaktan çıkar,bir akışa dönüşür.

Detay yine orada başlar.

© Habername