Adalet güneş gibiydi, değil mi? Işığı, mezhep, meşrep, ırk, parti ayırımı yapmadan herkese vururdu. Öyle anlatmıştınız yıllar boyunca. Kendinizi adil ve ahlaklı toplumun davacıları olarak sunmuştunuz.

Peki o ışık herkese vuruyor mu? Yoksa bazıları gölgede mi kalıyor?

Mahpushane görmeyenler bilmezler. Dünyanın en zor yolculuğu cezaevi rink araçlarıyla yapılan yolculuklardır.Tahta sıralara oturursunuz, araç sallandıkça oranız buranız ağrımaya başlar. Yolculuk uzunsa daha kötü olur. Yaz aylarındaysanız güneş sacı ısıtır, tandır gibi olur, içeride yanarsınız. Bir fırının içine sokulup kapısı kilitlenen bir kişi ne hissederse  sizde öyle olursunuz. Kışsa başka bir çile bekliyor sizi, bu defa soğuktan donarsınız, bir an önce yolculuğun bitmesini istersiniz. Eğer bir cezaevinden başka bir cezaevine sevk ediliyorsanız bu daha zor, birkaç günlük işkence demektir bu. Sevkiyatı yöneten vicdansızın biriyse sizi tuvalete çıkarmaz. Aracın tabanında tuvalet deliğinden büyük bir delik açılmıştır, ihtiyacınızı oradan giderirsiniz. Mahremiyet diye bir........

© Habererk