"Memleket isterim Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun" -Cahit Sıtkı Tarancı 

Dostlar. Yorgunuz biliyorum nerden mi? KENDİMDEN.

Maraş, Manisa, Başakşehir… Şehirlerin adı değişiyor; okul kapılarındaki güvenlik tartışması değişmiyor. 6 Ekim’de Başakşehir’de bir ortaokulda yaşanan bıçaklama olayında sekiz öğrenci yaralandı. Millî Eğitim Bakanlığı olayın ardından soruşturma başlatıldığını ve iki eğitim müfettişinin görevlendirildiğini açıkladı. Bir gün sonra Ankara’dan başka bir haber geldi. Pursaklar’daki polis uygulama noktasında kimlik kontrolü sırasında ateş açıldı; polis memuru Ahmet Türkoğlu hayatını kaybetti. İki ayrı olay. Biri okulda, biri sokakta. Biri çocukları, diğeri kamu görevlisini vuruyor. Fakat ikisinin ortasında aynı soru duruyor: Biz tehlikeyi neden ancak meydana geldiğinde fark ediyoruz? Çocuğun elindeki bıçağı, polise doğrultulan silahı, şiddetin bir sonraki adresini olaydan önce görebilen bir mekanizma var mı? Yoksa biz yalnızca olay olduktan sonra mı görünür oluyoruz? Çünkü sonrasında her şey çok........

© Habererk