Çanlar kimin için çalıyor?
CNN International’ın yaptığı ankete göre savaşın henüz başında, Amerikan halkının Y’u, İran’a hava harekatı yapılmasına karşı çıkıyordu.
Aynı ankete göre destek verenlerin oranı ise A idi.
İsrail’in dokunulmazlık ‘tabusunun’ hayli güçlü olduğu bir ülke için Y ciddi bir orandır.
Bu karşıtlık oranının artışı ya da azalışı, savaşın gidişatına bağlı.
13’üncü gününe giren savaşta ABD ve İsrail’in askeri açıdan İran karşısında net bir üstünlüğü var.
Ancak, Amerikan kamuoyundaki savaş karşıtlığı oranında bir azalma olduğunu hiç sanmıyorum.
Bu düşüncemizi doğru bir temele oturtmak adına şu temel kuralı hatırlatarak ilerleyelim:
Dünyanın her yerinde bu böyledir:
Siyasi hedefi olmayan hiç bir askeri harekat düşünülemez ve o siyasi hedefe ulaşılamaması halinde yürütülen herhangi bir askeri kampanyanın başarılı olduğundan söz edilemez.
Savaşın ilk günü İran’ın bir numaralı ismi Ali Hamaney’in yakın kurmalarıyla birlikte öldürülmesi üzerine, Trump ve Netanyahu, siyasi hedeflerine kolayca ulaşacakları zehabına kapıldılar.
Ancak gelinen nokta itibarıyla bu işin o kadar da kolay olmadığı ve olmayacağı iyice anlaşılmış durumda.
Bir defa ABD yönetiminin, Trump’ın kafası net değil. Yönetim, iki argüman kullandı bu savaşın gerekçeleri konusunda Amerikan halkını ikna etmek adına.
1-Dediler ki: İran ABD topraklarını bile vurabilecek kıtalararası füze geliştiriyor.
2-Dediler ki: İsrail İran’a vurunca İran’da bölgedeki ABD üslerini vuracağı için erken davranıp biz onları vurduk.
Ancak Amerikan iç kamuoyu bu tezlere kulak vermekten ziyade, tabutlarla Amerika’ya giden askerlerin görüntülerinden daha fazla etkileniyor olmalı.
Savaşın başında Y olan savaş karşıtlığının, Amerikan bayraklarına sarılı tabut sayıları arttıkça daha yukarı çıkması mukadder.
İran’a savaş başlatarak hem kendi Ortadoğu tezleriyle........
