Fransız yazar Emanuel Carrére’in Bıyık (La Moustache) romanında ana karakter Marc Thiriez, bir gün bıyığını keser ve tepetaklak bir kabusun içine yuvarlanır. Bıyığı gidince tüm geçmişini kaybetmiş, ailesini ve arkadaşlarını tanıyamaz olmuştur. Akıl hastanesine kapatılmamak için kendi karısından bile kaçmak zorunda kalır.

Daha sonra filmi de yapılmış, izlemedim, fakat kitabı okuduğum zaman yaşadığım tedirginlik duygusunu hala hatırlarım. Romanın sonunda Marc, yine bıyık bırakarak kendini kurtarıyordu ama ben yine de kendi kendime “İyi ki bıyığım yok” demiştim.

Bir de Guy De Maupassant’ın 1883 tarihli “Bıyık” öyküsü vardır.

Kocasının bıyığını kesmesinden dertlenen Bayan Jeanne, arkadaşına şöyle yazar: “Doğrusu, bıyığı olmayan bir erkek artık erkek değildir. Bıyık olmazsa aşk da olmaz.”  Kocasının bıyıksız kalmasına o kadar içerlemiştir ki adamı, savaşta ölen bıyıklı Fransız askerleri üzerinden ‘vatana ihanet etmekle’ suçlar. Öykünün son cümlesi, -Bayan Jeanne’nin ağzından- “yaşasın bıyık!” şeklindedir.

Bıyık pek doğal bir olgu. İnsan soyunun erkeğinin yüzünde ortalama 15 bin kıl kökü bulunuyor. En güçlü olanlar üst dudakta yer alanlar, yani bıyığa dönüşenler. Ergenlikte ilk bunlar çıkıyor ve en hızlı bunlar uzuyor: Günde ortalama 0.4 mm. Ve bıyıklı bir adam, günde ortalama 760 kez bıyığını........

© Haber7