İstanbul’un bazı semtleri vardır; değişse bile tamamen kaybolmaz. Eyüp de tam olarak böyle bir yer. Yüzyıllardır yalnızca bir semt değil, aynı zamanda İstanbul’un hafızası olmuş bir merkez. İnsanlar buraya sadece gezmek için değil; biraz durmak, eski İstanbul’un izlerini hissetmek için gelir.

Eyüp Sultan çevresinde dolaşırken bunu hemen hissedersiniz. Türbe çevresindeki kalabalık, dua eden insanlar, eski çarşıların arasından yükselen sütlü tatlı kokuları… Bunların hepsi yüzyıllardır devam eden bir geleneğin parçasıdır.

Ve o geleneğin merkezinde bir zamanlar kaymakçılar vardı.

Osmanlı döneminde Eyüp kaymakçıları İstanbul’un en meşhur lezzet duraklarıydı. Evliya Çelebi, Eyüpsultan’ı anlatırken özellikle semtin yoğurdundan ve kaymağından söz eder. İnsanlar yalnızca türbe ziyareti için değil, manda kaymağı yemek için de Eyüp’e gelirdi.

O dönem Eyüp çarşısında kaymakçılar yan yana sıralanırdı. Günlük gelen taze manda sütünden yapılan halis kaymak, Eyüp’ü İstanbul’un önemli sütlü tatlı merkezlerinden biri hâline getirmişti.

1573 yılında yayımlanan bir fermanda kadınların kaymakçı dükkânlarına girmesi yasaklanıyordu. Sebep olarak ise bazı kadınların türbe ziyareti bahanesiyle bu dükkânlarda erkeklerle buluştuğu yönündeki şikâyetler gösteriliyordu. Bu ayrıntı aslında kaymakçıların yalnızca tatlı yenilen yerler değil, insanların buluştuğu sosyal mekânlar olduğunu gösteriyor.

Aradan yüzyıllar geçti. İstanbul değişti.........

© Haber Eyüp