MAVİ KEFEN: KEBAN BARAJI -1
MAVİ KEFEN: KEBAN BARAJI -1
Gayrı gider oldum gardaşlarVe de kızkardaşlarGayrı haram bu can banaBu sevda bana Bu insanlar banaBu toprak damlar Bu caddeler haram banaBu ağaçlar Bu yollar haram bana
Oğul, uşak bir de karımKurt bana hastir çekerKuş bana, yılan banaHastir çeker çıyan banaLan gardaş bu nasıl yaraKanar her yerimden
Dövülmüşüm,Sövülmüşüm,Kovulmuşum benSiktir çekilmişim yani Kendi öz yurdumdanÇeker giderim.
Uluova; ateşin dille, bakırın gümüşle, taşın insan ruhuyla yoğrulduğu bir vaha idi. Beş bin yıl öncesinin sabahında, Tülintepe’de hayat toprağın ve metalin kokusuyla uyanırdı.
Bakırın mutlak egemenliği yerini gümüşün masum parıltısına, altının ve kurşunun gizemine bırakırken; insanlar ateşin diliyle konuşmayı öğrenmişti.........
