Yokuş aşağı yürümek kolaydır. Adımlarımız kendiliğinden hızlanır, neredeyse hiç yorulmayız. Hatta bir süre sonra yürüdüğümüzü bile fark etmeyiz, yol bizi götürür. Gittikçe daha hızlı yürürüz, bedenimiz ve zihnimiz oldukça rahattır. Ne yazık ki günümüzde bazı toplumlar da böyledir. Yokuş aşağı gider, halinden oldukça memnundur ve yorulmaz.

Yukarı çıkmak ise emek ister. Okumak, düşünmek, üretmek, iyilik yapmak, bir kültürü yaşatmak… Bunların hepsi insanın iradesini gerektirir. Aşağıya doğru gitmek içinse çoğu zaman hiçbir şey yapmamız gerekmez. Kendimizi akışa bırakmamız yeterlidir. Geçtiğimiz günlerde TÜYAP Diyarbakır 10. Kitap Fuarı’nda bunu yeniden düşündüm.

Binlerce kitabın arasında dolaşırken ister istemez kitapla kurduğumuz ilişkinin ne kadar değiştiğini sorguladım. Bilgiye ulaşmanın tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar kolay olduğu bir çağdayız fakat bilgeliğe de bir o kadar........

© Güneydoğu Ekspres