Hepimiz aynı saatlere bakıyoruz ama aynı zamanı yaşamıyoruz. Birine beş dakika çok uzun gelirken bir başkası için saatler su gibi akıyor. Mutlu olduğumuz anlar hızlanıyor, zorlandığımız anlar uzuyor. Beklerken ağırlaşan, özlerken durma noktasına gelen bir şey bu zaman dedikleri.

Hayatımızın büyük bir kısmı “zaman yetmedi” cümlesiyle açıklanmaya çalışılıyor. Çalışmaya zaman yok, kendimize zaman yok, düşünmeye zaman yok… Küçükten büyüğe hepimiz bundan şikayetçiyiz. Hayata geniş pencereden baktığımızda ise birçok zaman boşluğuna sahip olduğumuzu görüyoruz. Uzaktan bakınca zamana sahibiz ama o anı yaşarken planlamak o kadar da kolay olmuyor çünkü hepimiz insanız. İnsanız; yoruluyoruz, sıkılıyoruz,........

© Güneydoğu Ekspres