Ξεκίνησα να γράφω και ξαφνικά ήρθαν μπροστά μου οι δηλώσεις του Παβλένκα μετά το τέλος του αγώνα Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ. Είπε ο τερματοφύλακας: «Είμαι πολύ κουρασμένος…».

Να είσαι Παβλένκα χθες και μετά το ματς να έχεις μπροστά σου τον Κεντζιόρα. Τον Κένι! Τον Ζαφείρη! Τον Μπάμπα για το 1-0. Τι τους λες; Στον Μεϊτέ δεν λες τίποτα γιατί δεν μπορεί… (Στον προπονητή που δεν σε έβαλε στον τελικό, τα «λέμε» εμείς). Όλους -τέλος πάντων- που έδωσαν τόσες μεγάλες ευκαιρίες στους αντιπάλους, τι τους κάνεις; Τι να τους πεις με μία σχετική ψυχραιμία; Δείτε όμως την ικανότητα του στο διάβασμα φάσεων: Δείτε πώς «βλέπει» από νωρίς το σουτ του Τσικίνιο στο ξεκίνημα και πέφτει πριν από αυτό; Πώς μαντεύει την απόφαση του Ελ Κααμπί στα τετ α τετ! Στο πρώτο ούτε καν βγήκε. Τον περίμενε. Τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση είχε απέναντί του. Εκπληκτικός και στο ξεκίνημα της σεζόν και τώρα στο τέλος. «Κρίμα» που δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ο ΠΑΟΚ δεν είχε δεύτερο ικανό, κάτι που αποδείχθηκε όταν δύο φορές αντίπαλοι έσπασαν τα πλευρά του πρώτου.

Ναι όμως… Έτσι ΔΕΝ γίνεται! Δεν είναι δυνατόν ο ΠΑΟΚ να πετύχει αυτόν τον τελευταίο στόχο που του έμεινε ποντάροντας στον Παβλένκα. Και........

© gazzetta