Ο καθοριστικός Μπαρτζώκας

Η κίνηση του Κώστα Παπανικολάου, αρχηγού του Ολυμπιακού, πριν την απονομή του κυπέλλου του πρωταθλητή, να ζητήσει από τους Φουρνιέ, Γουόκαπ, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ, να σηκώσουν μαζί το τρόπαιο δείχνει τι ακριβώς ομάδα είναι ο πρωταθλητής και μαρτυρά και το γιατί τελικά το κέρδισε: έχει πολλές αρετές ο Ολυμπιακός, αλλά πάνω από όλα είναι μια ομάδα στην οποία οι παίκτες αποδέχονται πως υπάρχει ιεραρχία.

Ο Παπανικολάου, ένας γεννημένος αρχηγός, δεν έκανε κάτι για τον ίδιο καινούργιο. Πέρυσι στην αντίστοιχη στιγμή είχε ζητήσει να τον συνοδέψουν στην απονομή ο Φαλ, ο Λαρεντζάκης, ο Μιλουτίνοφ και ο Γουόκαπ: και τότε υπήρχε συμβολισμός – ο Φαλ πχ ήταν τραυματίας αλλά ο Παπ ήθελε να δείξει πως κανείς δεν είχε ξεχάσει την προσφορά του κι επιπλέον αυτός και οι άλλοι τρεις ανήκαν μαζί του στο γκρουπ των πιο παλιών στην ομάδα. Φέτος η επιλογή του αρχηγού έγινε με αγωνιστικά κριτήρια: οι τέσσερις ήταν αυτοί που στην διάρκεια των τελικών είχαν την μεγαλύτερη και σταθερότερη προσφορά, αυτοί που σήκωσαν την ομάδα σε μια κατάσταση που αποδείχτηκε αρκετά περίπλοκη. Και ήταν κι αυτοί που έκαναν το κάτι παραπάνω στο πέμπτο και κρίσιμο ματς, ένα αληθινό τελικό στον οποίο ο Ολυμπιακός επικράτησε του ΠΑΟ με 89-85 και κατέκτησε το 16ου του πρωτάθλημα.

Η επιλογή του αρχηγού ήταν σοφή. Ο Γουόκαπ δεν είχε αυτή την φορά την επιθετική παραγωγικότητα που είδαμε στο προηγούμενο ματς στο ΟΑΚΑ, το οποίο παραλίγο να κερδίσει μόνος του, έπαιξε όμως σπουδαία άμυνα στον Ναν στο πρώτο ημίχρονο και είχε καθαρό μυαλό στο φινάλε απέναντι στην πίεση του ΠΑΟ που πάλι υπήρξε αποδοτική και στοχευμένη.

Ο Βεζένκοφ άναψε το φιτίλι στο ΣΕΦ: το καταπληκτικό του πρώτο δεκάλεπτο έσβησε το προηγούμενο ματς και έδιωξε τις όποιες ανασφάλειες – ο Ολυμπιακός με την διαφορά........

© gazzetta