Για πολλά χρόνια στην παγκόσμια αυτοκίνηση υπήρχε μια άτυπη ιεραρχία· ένα σύστημα στο οποίο οι Ευρωπαίοι κρατούσαν για τον εαυτό τους το «μυστικό» της οδικής συμπεριφοράς. Η ποιότητα κύλισης, η ακρίβεια στο τιμόνι, η ισορροπία ανάμεσα σε άνεση και κράτημα - όλα αυτά θεωρούνταν μια κρυφή τέχνη, ένα know-how που δεν αποκτιέται απλώς με επενδύσεις, αλλά με δεκαετίες εξελικτικής διαδικασίας. Ήταν το διαβατήριο που διαφοροποιούσε μια καλή ιδέα από ένα πραγματικά ολοκληρωμένο αυτοκίνητο.

Οι Κινέζοι κατασκευαστές για χρόνια έμεναν εκτός αυτής της συζήτησης. Είχαν πρόοδο, ανέπτυσσαν τεχνολογία, αλλά όχι εκείνο το «κάτι» που κάνει ένα αυτοκίνητο να «πατάει» σωστά στο δρόμο. Κι όμως, μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία, η εικόνα αυτή όχι απλώς άλλαξε, αλλά αναποδογύρισε. Τα νέα κινεζικά μοντέλα -ηλεκτρικά και υβριδικά κυρίως, αλλά όχι μόνο- έρχονται με μια ωριμότητα που ξαφνιάζει.

Πολλοί πίστευαν πως οι Κινέζοι θα κερδίσουν την αγορά από την τεχνολογία: μπαταρίες, κατανάλωση, αυτονομία, συστήματα βοήθειας. Και το πέτυχαν. Αυτό όμως........

© gazzetta