Empati, bir başkasının acısını hissetmek değil sadece; onu ciddiye almaktır. Anlamaya çalışmak, dinlemek, acele hüküm vermemektir. Bugün tam da bunu kaybettik. Herkes konuşuyor ama kimse duymuyor. Herkes anlatıyor ama kimse anlamaya niyet etmiyor. Sanki empati, hayatın hızına yetişemediği için geride bırakıldı.

Artık acılar bile karşılaştırılıyor. Kimin acısının daha büyük olduğu tartışılıyor. Birinin yaşadığı, diğerinin yaşadığını gölgede bırakıyor. Oysa acının yarışı olmaz. Empati, tam da bu kıyasın reddidir. “Seninki de acı” diyebilmektir. Ama biz bunu unutalı çok oldu. Sosyal medya empatiyi artırması gerekirken, çoğu zaman köreltiyor. Görüyoruz ama durmuyoruz. Okuyoruz ama hissetmiyoruz. Bir başkasının yaşadığı zor an, birkaç saniyelik bir içerik gibi........

© Gazete İlk Sayfa