Bir çoğumuz hele de benim yaşımdakiler tabii ki hiç de iyi olmayan koşullarda büyüdük, okullara gittik. Elde yoktu, avuçta yoktu.  Anne baba, sertti, disiplinliydi. Ama üzerlerimize titrerlerdi. Okuyalım, öğrenelim, ahlaklı yetişelim diye yemezler yedirirler, giymezler giydirirlerdi. Olduğu kadar o da… Bizler de 'niye böyle?' diye itiraz etmezdik. Kimse de 'Ergen bu. İdare edelim' demedi. Her şeye rağmen halden anlayan çocuklardık, gençlerdik.   Öğretmenlerimiz çok daha disiplinliydi. Tokat yediğimiz de oldu, ellerimizi açıp sıra dayağında cetvel yemişliğimiz de… Sözlüye kalktığımızda tir tir titrerdik, kopya çekmek için dahi olmamız gerekirdi. Yakalandık mı doğru disipline gideceğimizi bilirdik. Sesimizi çıkarmazdık.  Bizler de ergen olduk. Aşklarımızı içimizde tutar, yüzlerine bakmaya bile utanır, iki laf ettik mi kızarır bozarırdık. Kimsenin aklına utanmaz, ahlaksız düşünceler gelmez, sadakatle tutunurduk hissetiklerimize. Aşklarımız da masumdu, güzeldi.  Okuldan eve döndüğümüzde önlüğü çantayı bir kenara atıp, iyi kötü bir şeyler atıştırıp atardık kendimizi sokağa. Okulda ne yaşandı, öğretmen bizi azarladı mı, tokatladı mı, arkadaşımızla mı tartıştık diye düşünmezdik. Kimse kimseye kin tutmaz, akıl almaz canice katliam planları yapmazdık. Ekran........

© Gazete Gerçek