Umarım, “Pandora’nın kutusu” açılmaz
Türkiye’de yaşananları gözlemeye çalışırken gözüme çarpanlar yalnızca Fenerbahçe’nin ligde başına geleni anlamama yaramakla kalmıyor [Bakınız: “Futbolumuz ne ise siyasetimiz de öyle…’ yazım], üstelik bir de tarihimizin sonucu itibariyle en belirleyici döneminin ilk bakışta göze çarpmayan özelliklerini kavramama da yarıyor…
Vaktiyle Fenerbahçe’de top koşturmuş futbol yorumcuları bile yıldız kadronun sahadaki perişan halini anlamakta zorlanıyor.
Teknik direktörlüğünü de yapmış eski kaptanının, yönetime yönelttiği, “Şampiyonlar Ligi serüveninde gol kralı olan, leblebi gibi gol atan adamın neden gönderildiğini” sorgulayan mesajına cevap sözü geçen oyuncudan -Talisca’dan- geldi: Sebep, kendisini takıma getiren eski yöneticiye yeni yönetimin duyduğu husumet imiş…
Siyaset hayatında da benzer görüntüler yok mu günümüzde?
Uzun yılların iktidarı kendisine güç veren kadrosundan en verimli olanları göndere göndere geldi bugünlere, öyle değil mi? Sadece siyasileri trenden indirmekle kalınmadı, onlarla bir biçimde irtibatlı görülen -veya sanılan- bürokratik kadrolar da tasfiye edildi; edilmedi mi?
Geriye bugünkü siyasiler ile bürokratlar kaldı.
‘Fon skandalı’ hiçbir iktidarın hoşlanmayacağı türden sorunları kapıya dayadı. Acaba, kamuoyunun merakla beklediği türden skandalın üzerine gidilmesinin “Pandora’nın kutusu” açılmış gibi bir etkisi olacağı için mi top çevriliyor?
“Biz buna benzer ne badireler atlattık” diye düşünülüyor olmalı.
Ancak bu skandalın önceki badirelerle benzer bir tarafı yok.
Herhalde adı ‘fon krizi’ konulduğu ve ‘kriz’ sözcüğü kısa süreli sıkıntı anlamı........
