Ezberlerin bozulduğu ve favorilerin her geçen gün değiştiği bir Dünya Kupası izliyoruz.

Daha doğrusu, bir tür psikolojik çökme ve yeniden doğma döngüsü izliyoruz.

Ben tabloyu, para ve arzu eğrisiyle biraz anlatmaya çalışacağım.

Almanya ve Hollanda gibi takımların erken vedası, hepimizi şaşırttı değil mi…

Ancak ben o kadar da şaşırmadım.

Bu Dünya Kupası’nda, oyun olarak çok daha organize duran ekipler sahneyi devraldı.

Peki, bu nasıl oluyor?

Ben bunu tek bir şeye indirgemiyorum.

Bu, bir sistem kırılması.

Modern futbolda oyuncu, hem yetenekli hem de çok yüksek ekonomik değeri olan bir profesyonel.

Bu kötü bir şey değil ama riskle ilişkiyi değiştiriyor.

Yüksek maaş, sürekli üst seviye rekabet, sürekli görünürlük…

Bunların hepsi, dışarıdan motivasyon gibi duruyor.

Ama sahada başka bir etkisi daha var.

Oyuncu artık daha az deneyen, yanlış yapmamaya çalışan birine dönüşüyor.

Ve turnuva futbolunda bu, çok tehlikeli.

Çünkü bana kalırsa Dünya Kupası doğruyu yapanın değil, cesur olanın turnuvası.

Risk azalınca oyun steril hale geliyor.

Steril oyun ise rakibin işini kolaylaştırıyor.

Mesela Hollanda ve Almanya’ya bakalım…

Almanya ya da Hollanda gibi ekipler, sahaya çıktıkları anda favori olarak başlıyor.

Favori olmak kulağa avantaj gibi geliyor ama aslında psikolojik bir borç yaratıyor.

Bu zorunluluk, oyunu değiştiriyor.

Daha........

© Ensonhaber