8 Mart 2025 tarihinde bir paylaşımda bulunmuştum; "Her türlü kötülüğün kaynağı olarak sonradan ihdas edilmiş 'kolektif aidiyetlerle' meşrulaştırılmış haksızlıklar karşısında, bütün aidiyetlerimden istifa ederek, 'insan' olma kimliğine sığınmıştım. İnsan türünün yaptığı acımasız katliamları gördükçe, şimdi nereye sığınacağız diyorum?"

O gün bu paylaşımı yazarken bir sığınak arıyordum.Bugün ise başka bir sorunun eşiğindeyim:İnsanlık bu haldeyken, artık nereye sığınacağız?Çünkü artık görüyoruz ki; sadece dogmatik ideolojiler, mezhepler, milletler ya da siyasi kimlikler değil, bizzat “insan” dediğimiz varlık da kötülüğü üretebiliyor.                        

Üstelik bunu çoğu zaman bir gerekçeye, bir “biz” duygusuna yaslayarak yapıyor. Aidiyet dediğimiz şey, bir noktadan sonra merhameti değil; körlüğü ve kötülüğü besliyor.İşte tam bu noktada, bir zamanlar bizi bir araya getiren, kalplerimizi yumuşatan, insanlığımızı hatırlatan ortak değerlerin de aşındığını fark ediyoruz. Ramazan Bayramı mesela…Bir zamanlar........

© Enpolitik