Dünyayı pazara yıkmışlar bir öğle üstü, yıkmışlar da

işte sokaklar çarşılar boyu kadınlar göz içleri zılgıt

omuzları haydut akmışlar, dönsün denizden ve şaraptan

dönebilenler sessizce gençliğini kerteriz alanlar

her sabah Leylâ kaldırırlar evden yutulmuş feryat rüzgâr

nasıl tükenmez üzgünlükleri öyle çok harcarlar ki

nereye gidelim der nereden geldiğini söndürerek

ufuk açar bu, mahalle aşiret kapatır. iyidir şiir için

yersizyurtsuz külle gidenin bahtı açık olur bahçeler için

fasulye kabak biber domates güneşe göre ayarlıyor tanrı

bahçeye girecekleri.........

© Ek Dergi