Bazı sanatçıları tek bir kimliğin içine yerleştirir, sonra onları orada unuturuz. Bir karikatüristi yalnızca karikatürleriyle, bir mimarı yapılarıyla, bir ressamı tuvallerindeki renklerle hatırlarız. Oysa gerçek sanatçı, kendisine çizilen sınırların hiçbirine bütünüyle sığmaz.

Güngör Kabakçıoğlu da uzun yıllar Türk karikatürünün önemli ustalarından biri olarak tanındı. Gazete ve ddergilerde yayımlanan çizgileri, portreleri ve kendine özgü mizah diliyle geniş bir izleyici kitlesinin belleğinde yer etti. Fakat Kuzey Ege’de, Assos yakınlarındaki Ahmetçe Köyü’nde açılan “Çizginin Ritmi” sergisi, bildiğimizi sandığımız Kabakçıoğlu’nun farklı bir yönünü karşımıza çıkarıyor.

3 Dükkân Artı’da, Bige Ökten’in küratörlüğünde gerçekleştirilen sergi, sanatçının karikatürist kimliğinin gölgesinde kalmış güçlü ressamlığını gün ışığına taşıyor.

Sergiyi gezerken insan ister istemez soruyor: Biz Güngör Kabakçıoğlu’nu gerçekten tanıyor muyduk?

Duvarlarda karşılaştığımız eserler, bir karikatüristin boş zamanlarında yaptığı ikincil çalışmalar değil. Karşımızda kendi görsel dilini kurmuş, çizgiyi bağımsız bir sanat unsuruna dönüştürmüş ve geleneği çağdaş bir bakışla yorumlamış olgun bir ressam var.

Kabakçıoğlu’nun resimlerinde çizgi yalnızca biçimlerin sınırını belirlemiyor; kıvrılıyor, çoğalıyor, birbirine ekleniyor ve resmin yüzeyinde âdeta müzikal bir yapı kuruyor. Bazen bir harfi, bazen mimari bir ayrıntıyı, bazen de eski bir şehir siluetini çağrıştırıyor. Çizgi, onun resminde hem biçim hem düşünce hem........

© Ek Dergi