Başlığı görünce hayata küfredeceğimi sanarak yazıyı tıkladınız belki. Bilinçli olarak sizi aldattığımı baştan söyleyeyim de yazıyı okuduktan sonra benim ebeme küfretmeyin. J Açıkçası her ne kadar içine küfredilecek kadar kötü bir zaman diliminden de geçsek; küfür gibi anlık koşulsal ve geçici rahatlamanın aksine, koşulsuz ve kalıcı konforun peşindeyim. Bir koşulun, haksızlığın, öfkenin veya sıkışmışlığın yarattığı anda küfrederek boşalmak o an rahatlatabilir ama koşulu ortadan kaldırmaz. İçinde bulunduğun koşullardan bağımsız olarak, anlam üretebildiğin, kendinle ve hayatla barışabildiğin bir konfor alanı yaratmanın derdindeyim yani. O da anlam denizinin derinliklerine dalmadan pek mümkün olmuyor.

Hepimizin çok iyi bildiği gibi, içinde insan büyüyen hiçbir gebe tek başına doğum yapamaz. Yeni bir canlının dünyaya geldiği o an hiç kolay bir süreç değildir çünkü ve doğuran kişinin; diplomalı olmasa bile en azından ne yapacağını bilen, tecrübeli bir ebeye ihtiyacı vardır. Doğuşun, dünyaya gelişin; en savunmasız ve en mahrem anının tanıdığıdır ebe.

Her ne kadar fiziksel anlamda doğurmak sadece kadınlara özgü olsa da; kadın erkek ayırt etmeksizin her insanın, yaşam süresi içinde kendisini defalarca doğurabildiğine inanırım. Tıpkı gerçek doğum kadar da sancılı bir........

© Ek Dergi