Lise hayatımın bendeki yeri ayrıdır; çünkü kitap okuma alışkanlığımı lise birinci sınıfta kazandım. Bir edebiyat öğretmenimizin zoruyla klasik bir kitap okuyarak başladım bu serüvene. Elime aldığım kitap, Honoré de Balzac’ın Vadideki Zambak romanıydı. Kitap biter mi diye kara kara düşünüyordum. Üzerinden onca yıl geçti. Şu anda okuduğum kitap sayısı neredeyse bine yaklaşıyor. O ilk kıvılcım lisede atılmıştı.

Kızım, Hayrullah Kefoğlu Anadolu Lisesinde okuyor. O benden daha şanslıydı; çünkü kitap okumaya daha erken yaşta başlamıştı. Şu anda da lisedeki öğretmenleri, yaşına uygun kitapları bir bir tavsiye ediyor. Bazıları benim dört beş yıl önce okuduğum kitaplardı. İmreniyordum kızıma.

Öğretmenlerinin tavsiye ettiği kitaplardan biri de Ken Watanabe imzalı Problem Çözümüne Giriş 101: Zeki İnsanlar İçin Basit Bir Kitap idi. Ben bu satırları yazarken kızım arkamdan sesleniyordu:

“Baba, bu kitabı mutlaka okumalısın. Hatta filmi bile çekilmeli!”

Cengiz Aytmatov’un Beyaz Gemi adlı romanından bahsediyordu. Kızım büyümüş de bana kitap tavsiyesinde bulunuyordu! (Parantezi fazla uzattım, asıl kitabımızdan uzaklaştım.)

Bu aralar okuma gözlüğü edindim kendime. O kadar rahat okuyabiliyorum ki her akşam kendime kitaplardan oluşan çilingir sofraları kuruyorum. Biraz ondan, biraz bundan okuyorum. Problem Çözümüne Giriş 101 de gözüme ilişti. Hemen okumaya başladım. Daha ilk bölümde problem çözümüyle ilgili........

© Eğitim Ajansı