Bir Telefon Kadar Yakın, Bir Gönül Kadar Uzak
Birbirimize hiç olmadığı kadar kolay ulaşabildiğimiz bir çağda yaşıyoruz. Bir tuşla dünyanın öteki ucundaki insanla konuşabiliyor, kilometrelerce uzaktaki yakınımızın hâlinden haberdar olabiliyoruz. Ne var ki iletişim imkânları çoğaldıkça gönüllerimizin de yakınlaştığını söylemek zor. Bazen aynı şehirde, hatta aynı mahallede yaşayan kardeşler birbirini aramayı ihmal ediyor; kuzenler, yeğenler, amca, dayı, hala ve teyzeler birbirine yabancı hâle geliyor. Küçük bir kırgınlık büyüyor, bir telefon erteleniyor, bir ziyaret gecikiyor… Derken mesafeler kısalırken gönüller arasındaki yollar uzuyor. Oysa bazen bir selâm, içten bir hâl hatır soruş veya beklenmedik bir ziyaret, yıllardır kapalı duran bir gönül kapısını yeniden aralayabilir.
İslâm, akrabalık bağlarını sıradan bir toplumsal ilişki olarak görmez. Sıla-i rahim; akrabayı aramak, hâlini hatırını sormak, ihtiyaç duyduğunda yanında olmak ve gönül bağını diri tutmaktır. Resûlullah (s.a.s.), “Allah’a ve âhiret gününe iman eden kimse akrabasına iyilik etsin!” (Buhârî, “Edeb”, 85;........
