U narednim danima održaće se dva događaja koja će uticati na moj odnos prema Nemačkoj, piše za Gardijan Džon Kampfner, pisac i televizijski i radijski autor sa sedištem u Berlinu.

O jednom će opširno izveštavati mediji – mračan je i preteći. Drugi će proći nezapaženo, osim mene i moje uže porodice, a trebalo je da mi donese radost, piše Kampfner. Sada je to osećanje pomešano sa zbunjenošću.

Očekuje se da će 6. septembra birači u maloj istočnoj pokrajini Saksoniji-Anhaltu ubedljivo podržati stranku Alternativa za Nemačku (AfD). Ako se rezultati budu odvijali na određeni način, nemačka krajnje desničarska stranka mogla bi prvi put od perioda nacista da preuzme vlast.

Moguće je da AfD ipak ostane tik ispod potrebnog rezultata. To će zavisiti od toga da li će dovoljan broj centrističkih stranaka preći izborni prag od pet odsto i ući u parlament. Ako se to dogodi, glavne stranke od desnog do levog centra mogle bi da sastave nezgrapnu koaliciju.

Ministar odbrane Nemačke traži zabranu desničarske stranke AfD: „Postupak da se pokrene što je pre moguće“

Ministar odbrane Nemačke traži zabranu desničarske stranke AfD: „Postupak da se pokrene što je pre moguće“

Kampfner piše da će dva dana nakon izbora proslaviti petu godišnjicu svog nemačkog državljanstva.

Sećam se ponosa koji sam osećao tog dana 2021. godine. Za većinu Britanaca koji su tada očajnički pokušavali da dođu do pasoša neke zemlje Evropske unije, to je značilo ponovno sticanje prava na slobodno kretanje. Za mene je i to bilo važno, ali tada, kao i sada, državljanstvo je imalo i snažnu emotivnu dimenziju.

Pošto mi je otac bio Jevrejin i nemačkog govornog područja, oduvek sam osećao da imam neki nedovršen račun sa Nemačkom.

Kao mladi dopisnik jednog lista, od 1988. do 1990. godine u tadašnjem Istočnom Berlinu, sa divljenjem sam izveštavao o mirnoj revoluciji koja je dovela do pada Berlinskog zida i ujedinjenja zemlje.

U godinama koje su usledile, sve više me je privlačila Nemačka koja je ozbiljno shvatala svoje odgovornosti prema liberalnoj demokratiji. Divio sam se trezvenosti i ozbiljnosti nemačkog društva, konsenzualnoj prirodi........

© Danas